Hiç sevmedin mi beni?
Sevmedin…
Sevsen bırakıp gidermiydin…?
Diyelim ki gittin…
Bir kez olsun aramazmıydın..?
Özlemezmiydin..?
Sesimi duymak istemezmiydin..?
Sevseydin isterdin ama sen sevmedin ki..!
''Yürek dayanmıyor bu gidişe sonsuz bir uçurumdayım sanki..
Ama dön desen de dönemem artık..''
Gidişinin yeri var yüreğimde ama dönüşünün olmayacak bilesin.
Sen gittin, ve gittiğin gün bittin…
Sen o gün beni de bitirdin…
''Derin bir mavi var orada içinde kaybolmak gerek boğulmak gerek
yüreğine akmak gerek ''
Engin bir okyanusu aşardım hep o gözlerde..çoğu zaman kaybolur
hatta boğulurdum….
Sonra…
Bir baktım dipteyim…
Ne o güzellik var etrafımda ne de kurtulabileceğim bir fırsat…
''Allahım tutsun ellerimden bırakmasın beni deniz gözlüm
ağlatmasın gözlerimi ''
Ardından gittiğin geldi aklıma…
Gittin ve bittin…
Kurtulsam bile faydasız artık…
Bundan sonrasında her yaşanmışlığın ardında kalan korkulardan
biri olacak o gözler…
Yüreğimi acıtacak…
Anılarımı hatırlatacak….
…..
Derin gözlerin artık çok derin gelmekte ve bana korku vermekte
bilesin…
Ne bir daha dalarım, nede bir daha korkumu yenmeye çalışırım…..
Ben hala yeni umut bekliyorum sevgili…
Seni değil…
Artık gitmişsin dönmüşsün kimin umrunda…?
Benim olmadığı kesin…
Ben durup ardından öylece bakmayı sevdim,
Sen yürümeyi sevdin hiç arkana bakmadan...
Ben güneşi sevdim yeni bir umut doğurduğu için,
Sen geceyi bile sevmedin..
Kalbin hep karanlık olduğu için.
Ben yağmur altında ıslanmayı sevdim,
Romantikçe...
Sen semsiye açmayı bile sevmedin!
Ben yaprakları sevdim kuru yas ayırt etmeden,
Sen üzerine basmayı sevdin neyi ezdiğini bilmeden.
Aslında, ben neyi sevsem sen sevmedin.
Ben seni sevdiğimi söylesem sen;
senide sevmezdin...
Ama artık sen seni sevmeye bilirsin.
Çünkü...
Ben seni seviyorum........



